|
|||
|
:: [Nr 15/91] Chcę żyć bez misji Artyku³ dodany przez: Redakcja (2009-12-19 11:44:20) To było do przewidzenia – sytuacja finansowa mediów publicznych jest fatalna. Jak tak dalej pójdzie będziemy musieli zredukować do minimum działalność misyjną – straszą p.o. prezesi TVP i Polskiego Radia. W poniedziałek 9 listopada zebrała się Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji i wraz z przedstawicielami TVP i PR utworzyły wspólnie sztab kryzysowy mediów publicznych. Pierwszym wnioskiem z tego posiedzenia było postraszenie społeczeństwa – nie chcecie płacić abonamentu to my wam zredukujemy tzw. misję i będziemy nadawać więcej muzyki a mniej słowa – to w radiu. Słysząc te buńczuczne stwierdzenia odetchnąłem z ulgą. Nareszcie w tej telewizji i radiu zacznie się coś sensownego dziać. Powyżej dziurek od nosa mam już oglądania i słuchania w kółko tych samych gadających głów, które tak naprawdę same nie wiedzą o czym mówią. Najważniejsze jest zaistnieć na antenie obojętnie czy to telewizyjnej czy radiowej. Dzieje się to między innymi kosztem programów dla dzieci, dla których praktycznie zarezerwowano kilkanaście minut dziennie na dobranockę i kilkadziesiąt minut w niedzielne przedpołudnie. Zrezygnowano z programów młodzieżowych na rzecz „publicystyki młodzieżowej” nieodłącznie związanej z polityką /:Młodzież kontra……/. Z polityką, którą młodzież tak naprawdę ma w głębokim poważaniu. Z tej tzw. misji zniknęły całkowicie programy przyrodnicze związane z przyrodą Polską. A te, które sporadycznie się ukazują są nadawane o takich porach, że większość zainteresowanych nie ma szans ich oglądać. Tak tylko w bardzo wielkim skrócie wygląda ta misyjność mediów publicznych. Nikt ze znanych medioznawców, nawet ci bardzo przychylni mediom publicznym nie mają złudzeń, ta tzw. misyjność to tylko przykrywka dla praktycznie funkcjonującej już od wielu lat komercji w tych mediach. Codzienne wieczorne wydanie „Wiadomości” z półgodzinnego skróciło się do osiemnastu minut. Pozostały czas to reklamy, które pokazywane są w nieskończoność. Burzy to czasowo cały program. Gazetowe programy telewizyjne możemy sobie wyrzucić do kosza. Nigdy się nie sprawdzają. Naigrywanie się z telewidza i radiosłuchacza i jednoczesne wyciąganie łapy po jego pieniądze to szczyt hipokryzji i najobrzydliwszego chamstwa. Likwidacja abonamentu względnie jego ograniczenie być może spowoduje to, że przestanie się szastać na lewo i prawo publicznymi pieniędzmi. Proszę mi powiedzieć jaka komercyjna stacja pozwoliłaby sobie na zatrudnienie prezesa na dwa tygodnie, po których z jakiś niezrozumiałych względów odchodzi inkasując kilkadziesiąt tysięcy złotych odprawy, gdzie w tym samym czasie poprzedni prezes i dwóch jego zastępców przez pół roku pobierają po kilkadziesiąt tysięcy złotych pensji. Ta biedna telewizja, której na wszystko brakuje podpisuje umowy z dziennikarzami na wątpliwej jakości programy, których kwoty sięgają kilkuset tysięcy złotych. Nie – żadna komercyjna stacja na to by sobie nie pozwoliła. Tam po prostu liczy się rachunek ekonomiczny. Jeżeli wychodzi się na in minus po prostu pada. Dlatego też najwyższy już czas skończyć z tą fikcją. Skończyć z sięganiem do publicznej czyli naszej kieszeni. Za chwilę się może okazać, że zakładając iż wszyscy by płacili abonament znowu braknie pieniędzy i ten moloch na glinianych nogach, źle zarządzany znowu wyciągnie swoje łapska po nasze pieniądze żądając podniesienia składki abonamentowej. Ta zabawa może trwać bez końca, choć to wcale nie jest zabawne. Nie chcę mieć publicznej telewizji i na nią łożyć. Nie chcę by poprzez kupno telewizora przypisywano mnie do tej jedynej i słusznej stacji. Nie chcę łożyć na tą kilkutysięczną biurokratyczną machinę, która szastając na lewo i prawo publicznymi - czyli moimi pieniędzmi ciągle krzyczy, że jej mało. Nie chcę jej misji bo dla każdego misja może znaczyć zupełnie coś innego. Andrzej Kotowicz
![]() adres tego artyku³u: http://www.naszepo³oniny.pl/articles.php?id=798 |