Nasze Połoniny - Bieszczadzkie Czasopismo Regionalne | Ustrzyki Dolne | Aktualności, artykuły, galerie zdjęć, ogłoszenia, noclegi

:: [Nr 4/64] Ustrzyckie zapiski Artykuł dodany przez: Redakcja (2008-05-14 11:24:19) W tygodniku „Nasza Polska” nr 08 (629) z dnia 20 lutego 2008 roku ukazał się artykuł zatytułowany „Siedmiu przeciw układowi” traktujÄ cy o ustrzyckim szpitalu. Jego autorem jest Kaja Bogomilska zajmujÄ ca się w redakcji tygodnika reportaĹźem i problematykÄ społecznÄ . Z treści artykułu jednoznacznie wynika, Ĺźe Bieszczadzkie Stowarzyszenie SamorzÄ dowe, jako lokalna agenda Platformy Obywatelskiej, dÄ Ĺźy do bandyckiej prywatyzacji ustrzyckiego szpitala powiatowego i w efekcie końcowym, jak przypuszcza dziennikarka „Naszej Polski”, dojdzie do przejścia szpitala w ręce ukraińskie. Owe czarne charaktery niszczÄ ce szpital to starosta bieszczadzki Krzysztof GÄ sior, jego zastępca Zygmunt Krasowski oraz dyrektor szpitala Maciej Fleming. RealizujÄ oni swĂłj cel poprzez niszczenie „ludzi wrośniętych, bieszczadzkich, profesjonalistĂłw, takich jak Roczniak, Matusik czy doktor Anetta Lepak”. Za jedynego prawdziwego obrońcę szpitala, wręcz tytana, autorka artykułu uznaje lekarza medycyny Jana Matusika. Tyle Kaja Bogomilska. Nie mam Ĺźadnego prawa do merytorycznej oceny profesjonalizmu ani wymienionych obrońcĂłw ustrzyckiego szpitala, ani teĹź jego grabarzy. Jednak jako ustrzyczanin od urodzenia, od lat pilnie obserwujÄ cy Ĺźycie miasta, nie potrafię powstrzymać się od kilku uwag. Abstrahuję od sztandarowego odkrycia autorki artykułu o groĹşbie przejścia szpitala w ręce ukraińskie, bez względu na to co miałoby to oznaczać. Trudno odnosić się do tak niebotycznej bzdury. Co do profesjonalizmu Grzegorza Roczniaka jako dyrektora szpitala, nawiasem mĂłwiÄ c namaszczonego przez Bieszczadzkie Stowarzyszenie SamorzÄ dowe, moĹźna mieć wÄ tpliwości. To za jego dyrektorowania sytuacja finansowa szpitala uległa gwałtownemu pogorszeniu. PlacĂłwka generowała straty w kwocie ponad 200 tysięcy złotych miesięcznie. Do tego wszystkiego doszło, dwuznaczne moralnie, samozatrudnianie się pana dyrektora za pośrednictwem firmy swojej Ĺźony(to właśnie ujawniła wyszydzana w artykule „Gazeta Bieszczadzka”). W efekcie końcowym ustrzycki szpital znalazł się na krawędzi bankructwa. Podjęto prĂłbę ratowania szpitala, kierujÄ c na stanowisko dyrektora Macieja Fleminga, menadĹźera z duĹźym doświadczeniem. Nie wiem, czy gdyby Maciej Fleming znał dokładnie sytuację ekonomicznÄ szpitala zgodziłby się na przyjęcie stanowiska dyrektora? Prawdę mĂłwiÄ c wdepnÄ Ĺ‚ w bagno i oby udało mu się wyjść z tego z tarczÄ . Podobnie jak autorka artykułu mam pretensje do zarzÄ du powiatu za usunięcie Grzegorza Roczniaka ze stanowiska dyrektora szpitala. W moim przekonaniu uczynili to zbyt późno i dlatego będÄ ponosić moralnÄ odpowiedzialność za jego ewentualny upadek. I na koniec kilka słów o Janie Matusiku. To bez wÄ tpienia lekarz z powołania, świetny fachowiec z wyjÄ tkowym sercem dla pacjenta. Inne rzeczy w Ĺźyciu wychodzÄ mu jednak zdecydowanie gorzej i dlatego powinien skupić się na tym co robi naprawdę dobrze. *** Jak zawsze po zimie ulice naszego miasta wymagajÄ doraĹşnych remontĂłw i jest to poniekÄ d normalne w naszym klimacie. Trudno jednak zrozumieć a jeszcze trudniej pogodzić się z świadomym ich niszczeniem. Od dawna obserwuję samochody ciężarowa o duĹźej ładowności poruszajÄ ce się ulicÄ Ignacego Łukaszewicza, na ktĂłrej dopuszczalny ciężar całkowity pojazdu wynosi 6 ton. Moment, w ktĂłrym w sobotni wieczĂłr dnia 19 kwietnia 2008 roku, ujrzałem na tej ulicy samochĂłd po brzegi wyładowany dłuĹźycÄ zdecydował, Ĺźe postanowiłem o tym napisać. Nie wiem ile waĹźy tali pojazd. Dobry specjalista na podstawie zamieszczonego obok zdjęcia potrafi zapewne obliczyć całkowity ciężar tego pojazdu. Wydaje mi się jednak, Ĺźe co najmniej dwukrotnie przewyĹźsza owe dopuszczalne 6 ton. Zdaję sobie pytanie dlaczego tak ciężki pojazd musi wjeĹźdĹźać na ulice wokół osiedla mieszkaniowego i parkować tam przez cały weekend i nie znajduję na nie rozsÄ dnej odpowiedzi. Jedno jest pewne, za niefrasobliwość kierowcy pojazdu i zysk jego właściciela zapłacimy wszyscy, bo to z naszych pieniędzy będzie opłacany remont ulicy. *** Animozje lesko – ustrzyckie nie niczym wyjÄ tkowym, sytuacje takie maja miejsce w wielu regionach naszego kraju. Ot taki prawdziwie polski „nasz patriotyzm zaściankowy”, czasem śmieszny, czasem zwyczajnie głupi, ale czasem wręcz przeraĹźajÄ cy. W ostatnich latach kultywowaniem owych animozji zajmujÄ się grupy leskich i ustrzyckich „kiboli”, Ĺźeby nie powiedzieć zwykłych chuliganĂłw. SzczegĂłlnym miejscem manifestowania swojego, wÄ tpliwej jakości, przywiÄ zania do miasta sÄ mecze piłkarskie miejscowych druĹźyn. OdbywajÄ się one w asyście licznych oddziałów policyjnych, ktĂłrych udział w akcji kosztuje zapewne więcej niĹź budĹźety obu klubĂłw razem wziętych. Nowym sposobem okazywania lokalnego patriotyzmu stały się wulgarne napisy na ścianach i tablicach reklamowych, ktĂłre oprĂłcz strat materialnych przynoszÄ tylko niesmak. Na zamieszczonej obok fotografii widać tablicę usytuowanÄ prze wjeĹşdzie do Leska od strony Ustrzyk Dolnych „ozdobionÄ ” takim właśnie napisem. Cóş chłopcy, nad waszÄ nieprawdopodobnie wielkÄ głupotÄ moĹźna tylko zapłakać, bo to przypadek beznadziejny i nawet najwięksi luminarze medycyny nie sÄ w stanie znaleźć na niego lekarstwa. *** U.D. 20.04.2008r. adres tego artykułu: http://www.naszepołoniny.pl/articles.php?id=269