Nasze POŁONINY - Bieszczadzkie Czasopismo Regionalne Artykuły Forum dyskusyjne Galerie Ogłoszenia 
Baza noclegowa   Baza gastronomiczna   Dyżury aptek   Rozkład jazdy autobusów   Plan miasta
Strona główna

Archiwum
Pisane w Bieszczadach
Szukaj w serwisie:
Redakcja

Kontakt

    Gazeta / moduły
    Serwis internetowy

    Baza noclegowa
Baza noclegowa

Artyku³y » ~ Archiwum » [13/125] Refleksje z wrześniowych wakacji
Każdy wyjazd w Bieszczady jest dla mnie i przypuszczam, że dla innych radosnym wydarzeniem. Tak samo było w roku bieżącym. Po dwóch miesiącach „lata w mieście” nastał upragniony wyjazd, który zresztą dodatkowo fascynowała informacja od właścicieli gospodarstwa agroturystycznego, że czeka mnie jakaś wspaniała niespodzianka oraz wywiad w Połoninach z nowym wójtem Lutowisk, który deklarował duże zrozumienie i zaangażowanie w rozwój turystyki.

W Dźwiniaczu Dolnym zaskoczenie było rzeczywiste – u Kołodziejów została dobudowana połowa domu z doskonale wyposażonymi pokojami dla gości i salonem- jadalnią dla 40 osób.


Można powiedzieć, że była to niespodzianka „na maxa”. Niestety dziury w drodze były niezmienne. Może to i lepiej, bo ruch dzięki temu jest dość ograniczony, ale nieco się obawiam, że niektórzy użytkownicy nie są tym zachwyceni...

Po kilku dniach pobytu i wejściu na Ostry Dział (niestety o tej porze paralotniarzy już tu nie ma) wybrałem się do Mucznego, aby z Arniki wejść na Bukowe Berdo. Dla zapoznania się z propozycjami dla turystów zatrzymałem się w Lutowiskach, gdzie tablica przed domem towarowym naprzeciwko Urzędu Gminy podaje godziny pracy Centrum Informacji zarówno od poniedziałku do piątku jak i w sobotę i niedzielę.


Niestety na drzwiach do Centrum już była informacja, że turysta może zasięgnąć informacji tylko od poniedziałku do piątku.


W zasadzie może i słusznie, gdyż w dni weekendowe bywa zbyt wielu turystów. Kiedy w poniedziałek próbowałem zasięgnąć szeregu informacji począwszy od zróżnicowanej o godzinach urzędowania a na programie, czy jego braku na wrzesień to po kilku minutach pracownik stwierdził, że nie ma czasu na rozmowę. Można powiedzieć, że jesteśmy jeszcze szczęśliwym narodem, bo co by było gdyby maszynista pociągu w środku nocy i w środku trasy stwierdził, że nie ma czasu prowadzić tego pociągu. Próbowałem porozmawiać z wójtem, był na urlopie, zastępca chwilowo nieobecny. Pozostawiłem wizytówkę z numerem telefonu – niestety nie doczekałem się kontaktu. No cóż – co innego wywiad i deklaracje, a rzeczywistość. Ciekaw jestem jak długo niemający czasu informator będzie pełnił swą odpowiedzialną funkcję...?

Kilka lat temu na spotkaniu w Starostwie zaproponowałem hasło: Romantyczna jesień w kolorowych Bieszczadach. Wydawało się, że było akceptowane. Potwierdziły to sznury turystów wchodzących w weekendy na Bukowe Berdo, jak również zapełnione parkingi przy wejściach na obie Połoniny, Rawki oraz w Ustrzykach Górnych. W dni powszednie wręcz przeciwnie. Uzasadnieniem są niewątpliwie: „wakacje” – przeświadczenie, że tylko lipiec i sierpień są miesiącami dla turystów odczuwa się na każdym kroku. Potwierdza to również bardzo ładnie opracowany informator ustrzycki, w którym imprezy przewidziane na wrzesień są skromne i adresowane raczej do miejscowych. Tym razem zaprotestowała pogoda, była wspaniała, ale czy ktoś z władz miejscowych ,lub przedsiębiorców podjął jakąś akwizycję, aby doprowadzić PIENIĄDZE do regionu chociaż turystyka to przecież ten chyba najważniejszy "przemysł" w tej okolicy...

Dużą radość mogła sprawić nowa hala sportowa, którą uroczyście otwarto we wrześniu. Oczywiście każde miasto chciałoby się pochwalić taką, ale czy stać Ustrzyki na jej eksploatację? Ceny użytkowania będą musiały być spore. Dla przykładu: karatecy, którzy dali piękny pokaz na otwarciu będą prawdopodobnie trenować w szkole – bo taniej. W tym kontekście nasuwa się pytanie czy lepiej było wybudować halę czy drogi? Dzisiaj jednak cieszmy się halą, ale dobrze by było, aby władzom udało się równie szybko załatwić problem dróg. Jeżeli wybudowano taką halę to każde następne potrzebne przedsięwzięcie nie może się nie udać. I wreszcie tuż przed wyjazdem wycieczka do Soliny.


Piękna przyroda, żaglówki, łódki typu samochodzik, sesja zdjęciowa nowożeńców, dwa autokary, kilkanaście samochodów i już pozamykane lub w trakcie chyba zimowego zamykania stoiska. Nie wszystkie, ale sporo, bo kto i kiedy próbował namawiać na wrześniowe Bieszczady?

Nie wyobrażam sobie, aby coś mogło zniechęcić mnie do Bieszczad, ale o ile więcej byłoby miłośników, gdyby powstała koncepcja rozwoju turystyki z uwzględnieniem pewnych charakterystycznych cech jak: budownictwo, produkt lokalny (chyba są, lecz mało znane), potrawa , roślina (taka jak szarotka w Tatrach) – która teoretycznie jest, ale niestety mało upowszechniona: kłokoczka południowa, produkt artystyczny (ale użyteczny, a nie „durnostojka”). Do tego muszę dodać wspomnienie pewnej wizyty i rozmowy n/t organizacji produkcji, w której jeden z ekspertów powiedział, że u nich każdy wie co ma robić, ale najważniejsze, że to robi, a więc nie tylko koncepcja, ale jej realizacja.

Znam wiele aktywnych osób, zauważam szereg tablic prezentujących ważne instytucje, słyszę o bezrobociu i jednocześnie trudnościach ze znalezieniem chętnych do pracy ... czyżby wytłumaczeniem był tytuł z 9 numeru Naszych Połonin: „Każdy sobie rzepkę skrobie”?

Janusz Dziewięcki

Ps. Następnym razem spróbuję przypomnieć i uaktualnić sugestie dotyczące klastra turystycznego, który chyba zapadł w drzemkę.

[13/125] Refleksje z wrześniowych wakacji



Imiê
E-mail
Temat
Tre¶æ
Przepisz kod:

 

© 2003-2012 Nasze Po³oniny - Bieszczadzkie Czasopismo Regionalne

Wykonanie i administracja strony: JWK WebStudio